คำกล่าวที่ว่า “‘คำพูดที่ดี’ เพียงคำเดียวช่วยให้เด็ก ๆ เติบโตได้มากกว่า ‘คำพูดที่ถูกต้อง’ นับร้อยคำที่มาจากพ่อแม่และคุณครู”  นั่นเป็นจริงและมีความสำคัญอย่างยิ่ง  ลองคิดดูซิว่า  ทุกวันนี้เราพูดอะไรกับลูกและพูดอย่างไร  พูดคำเย็นชาและเป็นแง่ลบไหม  มีคำสั่งหรือบงการหรือไม่  แน่นอนว่าไม่มีพ่อแม่คนไหนพูดจากับลูกได้อย่างสมบูรณ์แบบและไร้ข้อผิดพลาด  คำพูดของพ่อแม่ที่ทำให้ลูกเจ็บช้ำส่วนใหญ่เป็นการทำผิดโดยไม่รู้ตัวและความผิดนั้นเหมือนกันตรงที่มักจะเกิดขึ้นซ้ำไปซ้ำมา  ดังนั้นสิ่งที่สำคัญที่สุดของชีวิตลูก  คือการเติบโตขึ้นจากความรัก  ความเมตตา  และความอบอุ่นที่สร้างขึ้นได้จากการฝึกวิธีพูดกับลูกในครอบครัว

หนังสือเล่มนี้ถูกเขียนขึ้นเพื่อนำเสนอวิธีแก้ไข  โดยมองนิสัยการพูดผิด ๆ ที่ถูกนำออกมาใช้งานโดยไม่รู้ตัวอย่างเป็นรูปธรรม  โดยฝึกวิธีพูดกับลูกด้วยหลักสำคัญ  3  ประการ  นั่นคือ  การฝึก  “คำพูดแห่งการยอมรับ”  ที่นำพามาซึ่งความเข้าใจกันและกัน การฝึก “คำพูดแง่บวก” ที่ช่วยให้หัวใจเปิดกว้าง  และ  การฝึก  “คำพูดแสนอบอุ่น”  ส่งต่อความรักอย่างเต็มเปี่ยมให้ลูก

หนังสือ “ฝึกพ่อแม่รู้วิธี ‘พูดกับลูก’ เพื่อสร้างความรัก ความเมตตา  และความอบอุ่นในครอบครัว”  แปลจากหนังสือขายดีมากในประเทศเกาหลี  ประเทศจีน  และไต้หวัน  엄마의 말 연습  (Mom’s  Talking  Practice)  เขียนโดย  ยูนจียอง  (คุณครูตุ๊กตาล้มลุก)  ผู้เชี่ยวชาญด้านการเรียนรู้เพื่อการสื่อสารของพ่อแม่

สำนักพิมพ์                     มีความภูมิใจที่ได้นำเสนอ หนังสือดี  เล่มนี้  เพื่อให้ท่านได้ฝึกฝนวิธีพูดกับลูกในเชิงบวก  ประยุกต์และนำวิธีการต่าง ๆ ไปเปลี่ยนแปลงชีวิตเด็กทุกคนทุกวัยให้มีชีวิตที่ดีขึ้นตลอดไป

เพราะหนังสือดีเล่มนี้  เปลี่ยนแปลงชีวิตลูกให้ดีขึ้นได้

สารบัญ

ภาคทฤษฎี :

คำพูดแห่งความเคารพทั้งสามที่ทำให้ลูกยิ้มได้    24

ก้าวที่  1  “คำพูดแห่งการยอมรับ”  ที่นำพามาซึ่งความเข้าใจกันและกัน    29

1-1 ร้อนตรงไหน  ไม่เห็นร้อนสักนิด!  (ปฏิเสธ)

u ร้อนเหรอ  เดี๋ยวช่วยทำให้เย็นลงอีกนิดนะ  (ยอมรับความรู้สึก)

1-2 กินตอนกลางคืนไม่ได้!  (สั่งห้าม)

u อยากกินเหรอ  เอาไว้กินตอนกลางวันพรุ่งนี้ดีมั้ย  (ยอมรับความ

  ต้องการ)

1-3 อย่าร้องไห้!  หยุดร้อง!  (กดดัน)

u อยากร้องไห้ก็ร้องได้  (ยอมรับความรู้สึก)

1-4 เถียงกลับเหรอ!  (ติเตียน)

u เข้าใจนะว่าลูกสงสัย  (ยอมรับความคิด)

ก้าวที่  2  “คำพูดแง่บวก”  ที่ช่วยให้หัวใจเปิดกว้าง    46

2-1 ทำไมโลเลแบบนี้  (ตัดสิน)

u เปลี่ยนความคิดแล้วเหรอ  (เข้าใจในแง่บวก)

2-2 ถ้าเป็นแบบนี้  จะเกลียดเลขไปเลยนะ  (ข่มขู่)

u ถ้าได้ลองทำดูไปเรื่อย ๆ จะง่ายขึ้น  (ปลอบใจ)

2-3 ถอดถุงเท้าทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ อีกแล้วเหรอ  (ซักไซ้)

u เป็นเพราะลูกยังไม่ชินไง  (เข้าใจในแง่บวก)

2-4 เป็นแบบนี้ตลอดเลย  (ขยายความ)

u จากนี้ไปให้ทำแบบนี้นะ  (กำชับ)

2-5 ลบแล้วเขียนใหม่  (จับผิด)

u ทำการบ้านเสร็จอย่างแรกเลย  เยี่ยมมาก  (กำชับ)

ก้าวที่  3  “คำพูดแสนอบอุ่น”  ส่งต่อความรักอย่างเต็มเปี่ยม    67

3-1 “ผิดไปแล้วค่ะ”  พูดสิ!  (บงการ)

u ถ้ารู้ว่าทำผิด  มากอดแม่นะ  (เสนอแนะ)

3-2 อย่าทำให้พ่อโมโหนะ!  (สั่งห้าม)

u ในเวลาแบบนี้ช่วยรอหน่อยนะลูก  (ร้องขอ)

3-3 กินหมดแล้วก็เก็บด้วยสิ!  (สั่งการ)

u ช่วยเอาถ้วยไปวางที่อ่างล้างจานหน่อยได้มั้ย  (ขอร้อง)

3-4 ถ้าเป็นลูก  จะอารมณ์ดีหรือไม่ดีล่ะ  (ซักไซ้)

u คิดว่าอารมณ์จะเป็นยังไงครับ  (ซักถาม)

3-5 แล้วจะให้พ่อกับแม่ทำยังไง  ในเมื่อมันทำไม่ได้น่ะ!  (หงุดหงิด)

u เรื่องบางเรื่องแม่ก็ทำไม่ได้เหมือนกัน  (อธิบาย)

ภาคปฏิบัติ :

การฝึกพูด  5  แบบที่ช่วยเปลี่ยนลักษณะนิสัยลูก    86

ก้าวที่  1  การฝึกพูดในชีวิตประจำวัน    90

1-1 แทนที่จะเร่งรัดลูกที่เหนื่อยกับการไปโรงเรียนว่า  “รีบแต่งตัวเร็วเข้า!”

1-2 แทนที่จะเร่งเร้าลูกที่เชื่องช้าว่า  “ทำไมถึงได้เชื่องช้าแบบนี้!”

1-3 แทนที่จะตักเตือนลูกที่กินข้าวยาก  “อย่ากินข้าวหกเลอะเทอะ!”

1-4 แทนที่จะบีบคั้นลูกที่ชอบหาเรื่องชวนทะเลาะว่า  “เลิกทะเลาะกันเสียที!  เลิกฟ้องด้วย!”

1-5 แทนที่จะพูดอย่างไร้หัวใจกับลูกที่ไม่ฟังคำพูดของแม่ว่า “อยู่ที่สนามเด็กเล่นไปเลยนะ!”

1-6 แทนที่จะตะคอกลูกที่ไม่ยอมนอนว่า  “นอนเดี๋ยวนี้!”

ก้าวที่  2  การฝึกพูดเพื่อสร้างบุคลิกภาพ    117

2-1 แทนที่จะประณามลูกที่ไม่ยอมเสียสละว่า  “ทำไมเห็นแก่ตัวแบบนี้”

2-2 แทนที่จะจับผิดลูกที่ไม่ยอมทักทายว่า  “ทักทายให้มันแข็งขันหน่อยสิ”

2-3 แทนที่จะต่อว่าลูกที่ทำของหายว่า  “กี่ครั้งแล้วเนี่ย”

2-4 แทนที่จะห้ามลูกที่ชอบสร้างปัญหาแบบกำกวมว่า  “อย่าสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่น!”

2-5 แทนที่จะสั่งลูกที่ไม่มีระเบียบวินัยว่า  “ลงมาได้แล้ว! ข้างหลังมีคนต่อคิวอยู่!”

2-6 แทนที่จะเกลี้ยกล่อมลูกที่ไม่ยอมขอโทษว่า “ขอโทษเดี๋ยวนี้! คืนดีกันซะ!”

ก้าวที่  3  การฝึกพูดเพื่อสร้างนิสัยการเรียน    142

3-1 แทนที่จะมอบความละอายให้ลูกที่บ่นว่าการบ้านเยอะด้วยการพูดว่า  “เรียนเพื่อแม่หรือไง!”

3-2 แทนที่จะเปรียบเทียบลูกที่เหน็ดเหนื่อยกับการเรียนว่า  “ลูกเหนื่อยอยู่คนเดียวหรือไง!”

3-3 แทนที่จะวิจารณ์ลูกที่อยากเล่นก่อนว่า  “ทำไมไม่รักษาสัญญา”

3-4 แทนที่จะบังคับลูกที่ปฏิเสธการเรียนพิเศษว่า  “ถึงไม่อยากเรียน  ก็ต้องลองให้ได้สัก  6  เดือน”

ก้าวที่  4  การฝึกพูดเพื่อสร้างความสัมพันธ์    160

4-1 แทนที่จะใส่อารมณ์ใส่ลูกที่โดนเพื่อนเลิกคบด้วยการบอกว่า  “ลูกก็อย่าไปเล่นกับเค้าสิ!”

4-2 แทนที่จะข่มขู่ลูกที่แสดงนิสัยไม่ดีกับเพื่อนว่า  “เป็นแบบนี้เดี๋ยวก็ไม่มีใครคบหรอก!”

4-3 แทนที่จะก้าวก่ายเมื่อลูกโดนเพื่อนดูหมิ่นว่า  “เพื่อนคนนั้นชื่ออะไร!”

4-4 แทนที่จะตำหนิตัวเองให้ลูกที่นั่งเหงาในหมู่เพื่อนฟังว่า  “ทั้งหมดเป็นเพราะแม่...!”

4-5 แทนที่จะใส่ร้ายลูกที่เพื่อนไม่ชวนไปงานวันเกิดว่า  “ทำไมเค้าทำอย่างงั้นล่ะ”

ก้าวที่  5  การฝึกพูดเพื่อการสื่อสาร    182

5-1 แทนที่จะพูดคำเสียดแทงใจกับลูกที่ทำให้แม่เจ็บว่า  “พูดได้แค่นั้นเหรอ!”

5-2 แทนที่จะพูดคำให้ได้อายกับลูกที่การรับรู้ช้าว่า  “ไม่ได้ยินที่พูดเหรอ!”

5-3 แทนที่จะสั่งห้ามลูกที่คิดแต่จะพูดศัพท์ใหม่โดยไม่คิดว่า  “เขาไม่ได้เอาไว้พูดแบบนั้น!”

5-4 แทนที่จะโกรธลูกที่เอาแต่ดูโทรศัพท์มือถือทั้งวันว่า “ไม่อยากเห็นหน้าแล้ว  ออกไป!”

บทส่งท้าย  กอดลูกไว้ในอ้อมกอดแน่น ๆ แล้ว...    196

ภาคผนวก  สรุปคำพูดแห่งความเคารพทั้งสาม    199